In één oogopslag Inhoud
  1. Stof, honger en twee woorden Swahili
  2. De vrouw rekent anders dan ik
  3. Een rijdende fruitkraam in de haarspeldbochten
  4. Wat dit voor jouw tour betekent

Stof, honger en twee woorden Swahili

Augustus 2023. Dag drie van de tour. We rijden van Same omhoog het hoogland van Lushoto in. Het is droog seizoen. De vlakte is stoffig en geel, de lucht trilt van de hitte. Het stof zit in mijn kraag, in mijn vizier, tussen mijn tanden. Ik heb honger.

Ik rijd met de groep. We hebben een tijdje gereden zonder veel te praten. In deze hitte praat je niet, je ademt en telt de kilometers tot de volgende schaduw.

Langs de weg staat een kraam onder een boom. Een vrouw heeft bananen opgehangen. We stoppen. Ik wil een banaan. Eén. Niet meer.

Mijn Swahili strekt zich uit tot precies twee woorden: ndizi en moja. Banaan en één. Ik zeg allebei en steek voor de zekerheid een vinger op. Meer woordenschat heeft een man niet nodig, dacht ik. Ik ben tenslotte al jaren op tour, ik heb douaniers in drie landen overleefd, ik kan wel fruit kopen.

Piste in het noorden van Tanzania

De vrouw rekent anders dan ik

De vrouw lacht. Dan knikt ze, heel serieus, en verdwijnt achter de boom.

Ze komt terug met een hele tros. Groen, zwaar, zo groot als een kind. Ik schud mijn hoofd. Moja, zeg ik nog een keer en laat mijn vinger zien. Ze knikt nog serieuzer. Ze zegt iets, wijst naar mijn motor, dan de berg op, dan naar de tros.

Een man van de kraam ernaast spreekt een paar woorden Engels en vertaalt. De weg naar Lushoto is lang, en een banaan is niets voor een berg. Een tros is voor een man die daar naar boven rijdt.

Ik wil tegenspreken. Te laat. Ze heeft de tros met een stuk touw op mijn bagage gebonden voordat ik mijn mond open krijg. Betalen mag ik voor één enkele banaan. De rest weigert ze. De rest is voor onderweg.

Ik heb in mijn leven al onderhandeld met grenswachten, met douaniers en met mensen in uniform die helemaal niet wilden onderhandelen. Deze onderhandeling had ik verloren nog voordat ze begonnen was. Met één vinger en twee woorden was ik gewoon ondergewapend.

En het vreemde: ik was niet eens boos. Als iemand je iets geeft wat je niet besteld hebt en daarbij zo ernstig kijkt alsof het om leven en dood gaat, dan neem je het aan. Je neemt het aan en zegt dankjewel. Dat was de les, en ze was sneller gegeven dan op welke rijschool ook.

Een rijdende fruitkraam in de haarspeldbochten

Ik rijd weg. De tros zit achterop, de groep achter me ligt dubbel van het lachen. Ik zie het niet, ik hoor het. Een motor met een bananentros ziet eruit alsof iemand het bagageconcept grondig verkeerd begrepen heeft.

In de haarspeldbochten eten we ons erdoorheen. Bij elke stop krijgt iemand een handvol. De tros wordt kleiner, de weg niet. Het is de eerste keer dat ik op tour rijd met proviand dat ik niet zelf heb ingepakt en nooit had besteld.

De laatste bananen geef ik aan een groepje schoolkinderen langs de weg. Ze staren me aan als een rijdende fruitkraam. Ik neem het ze niet kwalijk.

Onderweg tijdens de motorreis door het noorden van Tanzania

Boven in het hoogland, in de koele wind onder de bomen, besef ik het: ze had gelijk. De berg had elke afzonderlijke banaan nodig. Ik had om een hapje gevraagd. Zij had naar de route gerekend.

Wat dit voor jouw tour betekent

Je zult op deze etappe niet elke kraam begrijpen. Dat is prima. Je hebt geen Swahili nodig, je hebt een open oor nodig en wat ruimte op je bagage. Wie alleen vraagt naar wat hij nu wil, krijgt het. Wie luistert, krijgt wat hij nodig heeft voor de route.

De klim van de vlakte naar het hoogland is precies zo'n stuk: beneden heet en stoffig, boven koel, ertussen haarspeldbochten. Dat voel je in je lijf, niet in de reisbrochure. Een pakketreiziger koopt zijn banaan in het hotel en heeft die vrouw nooit ontmoet.

En nog iets voor onderweg: plan ruimte in. Niet alleen in je bagage, ook in je hoofd. Een reis als deze verloopt zelden zoals je hem aan je bureau had voorgesteld, en juist daarom rijd je hem. De comfortzone eindigt meestal bij een fruitkraam, en dat is ook goed zo.

De etappe van Same naar Lushoto hoort bij de tour door het noorden van Tanzania. Alles wat praktisch is over de inreis en het land vind je niet hier, maar in de reisinformatie over Tanzania.

Hier kun je het zelf rijden: motorreis door het noorden van Tanzania. Of je dan een tros meeneemt, bepaal jij niet.

Hoe heb je
van ons gehoord?

Adventure truck Road path Palm tree
Vraag een route-expert